I Konferencja Psychologiczna w Cieszynie

21 października 2026 roku Wydział w Cieszynie Akademii WSB stanie się miejscem spotkania psychologów, psychoterapeutów i terapeutów. Podczas I Konferencji Psychologicznej w Cieszynie „Postmodernizm w psychoterapii i w rozumieniu człowieka w świecie: użyteczność i krytyczna refleksja” wystąpią prof. dr hab. Bogdan de Barbaro, prof. dr hab. Barbara Józefik oraz dr Iwona Wierzchucka.

„Postmodernizm w psychoterapii i w rozumieniu człowieka w świecie: użyteczność i krytyczna refleksja”

21 października 2026 r. | godz. 10.00–15.00
Akademia WSB, Wydział w Cieszynie
ul. Frysztacka 44, sala 102

Zapraszamy psychologów, psychoterapeutów i terapeutów do wspólnej refleksji nad rozumieniem człowieka, relacją terapeutyczną oraz wyzwaniami, jakie współczesny świat stawia przed osobami pracującymi w zawodach pomocowych.
Gośćmi honorowymi i prelegentami konferencji będą prof. dr hab. Bogdan de Barbaro oraz prof. dr hab. Barbara Józefik. Wystąpi również dr Iwona Wierzchucka, psycholog i psychoterapeuta. Po każdym wystąpieniu zapraszamy do debaty z pytaniami uczestników.

PROGRAM KONFERENCJI

9.15–10.00 | Rejestracja uczestników
10.00–10.20 | Uroczyste otwarcie konferencji

Powitanie uczestników i gości oraz wprowadzenie w tematykę spotkania.

10.20–11.20 | „Psychoterapeuta wobec chaosu współczesności”

Prof. dr hab. Bogdan de Barbaro
Psychiatra, psychoterapeuta, profesor zwyczajny Uniwersytetu Jagiellońskiego. Superwizor psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego

11.20–11.50 | Debata po wystąpieniu

11.50–12.05 | Przerwa kawowa

12.05–13.05 | „Pomiędzy perspektywami. Od postmodernizmu do intersubiektywności w psychoterapii”

Prof. dr hab. Barbara Józefik
Psycholożka kliniczna, psychoterapeutka i superwizorka, Fundacja KONTEKST na rzecz Rozwoju Psychoterapii i Terapii Rodzin w Krakowie

13.05–13.35 | Debata po wystąpieniu

13.35–14.15 | Przerwa obiadowa

14.15–14.45 | „Od ponowoczesnej dekonstrukcji do proceduralnej optymalizacji. Uważność wobec czucia w psychoterapii”

Dr Iwona Wierzchucka
Psycholog, psychoterapeutka systemowa i psychodynamiczna, nauczycielka akademicka Akademia WSB

14.45–15.00 | Debata po wystąpieniu

15.00–15.15 | Podsumowanie i zakończenie konferencji

Wspólna refleksja nad wnioskami ze spotkania

FORMULARZ REJESTRACYJNY

Prof. dr hab. Bogdan de Barbaro

Psychiatra, psychoterapeuta, profesor zwyczajny Uniwersytetu Jagiellońskiego. Superwizor psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego

Psychoterapeuta wobec chaosu współczesności

Narastająca agresja społeczna, zagrożenie konfliktem zbrojnym, katastrofa klimatyczna to okoliczności zewnętrzne wpływające na psychikę jednostki. To, co się dzieje w systemie globalnym, staje się więc tematem sesji terapeutycznych, a psychoterapeuta pracując w czterech ścianach swojego gabinetu nie może odcinać się od problemów globalnych i staje przed wyzwaniem, jak pomóc pacjentowi w radzeniu sobie z chaosem tego świata. Skoro rozwiązaniem nie może być ani ucieczka w schemat konserwatywny, ani w ponowoczesny sceptycyzm i ironię, to szansa staje się droga metapostmodernistyczna. Na tej drodze psychoterapeuta nie jest już ekspertem od wszystkiego, lecz pomocnikiem w poszukiwaniu sensu i w pokonaniu cierpienia.

Więcej

Prof. dr hab. Barbara Józefik

Psycholożka kliniczna, psychoterapeutka i superwizorka, Fundacja KONTEKST na rzecz Rozwoju Psychoterapii i Terapii Rodzin w Krakowie

Pomiędzy perspektywami. Od postmodernizmu do intersubiektywności w psychoterapii

Wykład będzie próbą prześledzenia zmian w myśleniu o psychoterapii, jakie dokonały się pod wpływem postmodernizmu i współczesnych koncepcji intersubiektywności. Postmodernizm, kwestionując możliwość dostępu do jednej, obiektywnej prawdy oraz uprzywilejowaną pozycję terapeuty jako eksperta, istotnie zmienił sposób rozumienia wiedzy, relacji terapeutycznej i procesu zmiany. Konstrukcjonizm społeczny i podejścia narracyjne zwróciły uwagę na wielość perspektyw, znaczenie języka oraz współtworzenie znaczeń w dialogu. Jednocześnie koncentracja na języku i dyskursie ujawniła swoje ograniczenia w opisie relacyjnych, afektywnych i ucieleśnionych wymiarów doświadczenia. Badania z obszaru neuronauki, a także badania nad wczesnymi relacjami i procesami wzajemnej regulacji, stały się ważnym impulsem dla rozwoju współczesnych koncepcji intersubiektywności. Zwróciły uwagę na znaczenie odzwierciedlania, synchronizacji i regulacji afektywnej oraz na rolę ucieleśnionych, często niewerbalnych form komunikacji w tworzeniu doświadczenia relacyjnego. Perspektywa intersubiektywna pozwala spojrzeć na relację terapeutyczną jako dynamiczny proces wzajemnego dostrajania się, obejmujący zarówno procesy refleksyjne i językowe, jak i emocjonalne oraz cielesne. W wykładzie spróbuję pokazać, w jaki sposób te nurty badań poszerzyły rozumienie relacji terapeutycznej i procesów, poprzez które dokonuje się zmiana w psychoterapii.

Więcej

Dr Iwona Wierzchucka

Psycholog, psychoterapeutka systemowa i psychodynamiczna, adiunkt Akademii WSB

Od ponowoczesnej dekonstrukcji do proceduralnej optymalizacji. Uważność wobec czucia w psychoterapii.

W swoim wystąpieniu zapraszam Państwa do refleksyjnego i pełnego zaciekawienia spojrzenia na los ucieleśnionego doświadczenia relacyjnego w dobie współczesnego chaosu oraz presji na proceduralną optymalizację psychoterapii. Zauważam, że gdy dominujące dyskursy próbują standaryzować i technicyzować ludzkie cierpienie, sama koncentracja na języku i dekonstrukcji starych narracji przestaje wystarczać do pokonania bólu i odnalezienia sensu. Jako odpowiedź na to wyzwanie proponuję zwrot ku uważności wobec czucia, przenosząc punkt ciężkości na afektywną synchronizację, komunikację niewerbalną oraz bezpośredni, neurobiologiczny rezonans emocjonalny między ludźmi. Inspiracją do tych rozważań są moje własne badania empiryczne nad modelami pracy z nastolatkiem w systemie rodzinnym oraz nad tym, jak cechy osobowości i kondycja emocjonalna samego klinicysty współtworzą przymierze z pacjentem. Przedstawione wyniki ilustrują, że w dobie sieciowego rozproszenia to właśnie nasza ludzka, czująca podmiotowość – autentyczna obecność żywego człowieka – decyduje o procesach wzajemnej regulacji afektu i staje się bezpieczną bazą więzi. Wpisując się w poszukiwanie dróg metapostmodernistycznych i rekonstrukcji stabilnych znaczeń, postuluję ochronę gabinetu jako unikalnego ekosystemu spotkania „Ja–Ty”. Przestrzeń ta musi pozostać bezpiecznym miejscem, chroniącym niezbywalne prawo człowieka do bycia kruchym, nieidealnym, zagubionym i całkowicie wolnym w swoim relacyjnym czuciu.

Więcej