Monografia jest efektem refleksji naukowej i praktycznych doświadczeń przedstawicieli administracji publicznej, środowiska akademickiego oraz służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo publiczne. Autorzy podejmują zagadnienia związane m.in. z zarządzaniem kryzysowym, komunikacją społeczną w sytuacjach zagrożenia, edukacją zdalną, funkcjonowaniem służb mundurowych oraz odpornością społeczną w obliczu kryzysów.
W publikacji znalazły się artykuły poświęcone m.in. działaniom administracji wojewódzkiej podczas pierwszych miesięcy pandemii, komunikacji kryzysowej, wpływowi pandemii na edukację, szkolnictwo wyższe i edukację ustawiczną, a także funkcjonowaniu Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Wojsk Obrony Terytorialnej oraz Służby Więziennej. Osobne miejsce zajmują analizy dotyczące zdrowia psychicznego, przemian społecznych oraz współpracy transgranicznej w obszarze ochrony zdrowia.
Szczególnym walorem opracowania jest połączenie perspektywy teoretycznej z doświadczeniami praktyków, którzy bezpośrednio uczestniczyli w działaniach na rzecz ograniczania skutków pandemii. Dzięki temu publikacja stanowi cenne źródło wiedzy nie tylko dla badaczy problematyki bezpieczeństwa i zarządzania kryzysowego, lecz także dla przedstawicieli administracji publicznej, służb, organizacji społecznych oraz wszystkich zainteresowanych budowaniem odporności społecznej na współczesne zagrożenia.
Monografia przypomina, że doświadczenia związane z pandemią COVID-19 pozostają ważną lekcją dla przyszłych pokoleń, a skuteczna ochrona ludności wymaga nie tylko odpowiednich struktur i procedur, ale również edukacji, współpracy i społecznej odpowiedzialności.
Zachęcamy do zapoznania się z całością publikacji pod poniższym linkiem.
LINK